Τρίτη 24 Απριλίου 2012

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ 6/4/2012 BLOCK 33


                                                     ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ 
                                                                           6/4/2012 BLOCK 33
                    Πρώτη δημοσίευση στο site του rockarolla.eu στις 10/4/2012 http://www.rockarolla.eu/reports/live-reports/850--642012-blog-33


     Η  Θεσσαλονίκη αγαπάει το ελληνικό ροκ, αγαπάει το ρεμπέτικο και ακόμα περισσότερο και τα δύο μαζί, αν όμορφα μπορείς μουσικά να τα “πλέξεις”. Αυτήν την όμορφη χημεία  τα τελευταία χρόνια κάνει  ο Γιάννης  Αγγελάκας, με την μουσικά ιδιαίτερη παρέα του.

Πόσο μάλλον αν μέσα σε αυτήν την παρέα συμμετέχει ένα άλλο ροκ παιδί της πόλης μας ο Ντίνος Σαδίκης (στον μπαγλαμά), των ιστορικών πλέον “Εν Πλώ”, με δισκογραφία που μπορεί να μην ξεπερνά τα δάχτυλα του ενός χεριού, αλλά που μέχρι σήμερα, τα τραγούδια του τραγουδιούνται, διασκευάζονται, εμπνέουν.

  Ενώ η συναυλία είχε ξεκινήσει ,η προσέλευση του κόσμου ήταν ακόμα σε εξέλιξη, με παρά πολύ νεαρό κοινό να έρχεται σε μεγάλες παρέες στον χώρο της εκδήλωσης. ( Περιττό να πούμε βέβαια ότι η συναυλία ήταν sold out).Ο ασφυκτικά γεμάτος χώρος του Block33 με δυσκολία επέτρεπε την είσοδο σε περισσότερους θαμώνες, κρατούσε ένα μικρό μέρος του κοινού έξω από την είσοδο και γύρω από αυτήν.
Η αγάπη του κόσμου έκδηλη. Από την πρώτη κιόλας νότα, όλος ο κόσμος τραγουδάει μαζί με τον Αγγελάκα.
Και στα ενδιάμεσα κενά και μέχρι να ξεκινήσει το επόμενο τραγούδι, ο κόσμος συνεχίζει:
Είναι ωραία στον παράδεισο…  Είναι ωραία στον παράδεισο…
και η βραδιά μετατρέπετε σε ένα γεμάτο μουσικά χρώματα παραλήρημα...

Η εξέλιξη της συναυλίας έγινε όπως ακριβώς λέει και το συγκρότημα … περιοδεύουμε καθιστοί και, που και που σηκωνόμαστε. Ακούσαμε τραγούδια από δουλειές του Αγγελάκα με τους επισκέπτες , με τις τρύπες, και όχι μόνο. Τραγούδια επίσης του Ντίνου Σαδίκη  όπως το “Χωρίς κανόνα” ,αλλά και την διασκευή του Μάρκου Βαμβακάρη ”Αντιλαλούν οι φυλακές” που είχαν κυκλοφορήσει οι “Εν Πλώ” σε ένα 45άρι βινύλιο και είχε διανεμηθεί χρόνια πριν με το fanzine “Στις σκιές του Β23”. Τα όρθια τραγούδια ήρθαν προς το τέλος , με το “‘Ενα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι”,” Ο χαμένος τα παίρνει όλα” , και το συμβολικό” ‘Ολα είναι δρόμος”, με το οποίο έκλεισε και η βραδιά.

Σαν ανταπόδοση για την αγάπη του  κόσμου για τα τραγούδια , ο Αγγελάκας δεν στάθηκε καθόλου φειδωλός στον χρόνο, αφού για περισσότερο από 2 ώρες γέμισε την βραδιά μας με αγαπημένα τραγούδια  


Το παρακάτω βιντεάκι φαίνεται καθαρά οτι "τραβήχτηκε" με κινητό.  Μπορεί η εικόνα να μην  είναι καλή αλλα αντιπροσωπεύει πλήρως την ατμόσφαιρα της βραδιάς.                                                         

                                                                          Ηλίας Μεταλλινός

Κυριακή 22 Απριλίου 2012

TARJA Principal Club Theatre, Thessaloniki, Greece 28-1-2012






                                                                    Tarja

         Principal Club Theatre, Thessaloniki, Greece 28-1-2012

 Πρώτη δημοσιευση στο site του rockarolla.eu στις 3/2/2012 http://www.rockarolla.eu/reports/live-reports/786--tarja-principal-club-theatre-thessaloniki-greece-28-1-2012

   Η συναυλία της Tarja στο Principal, σηματοδοτεί την ολοκλήρωση ενός μεγάλου συναυλιακού κύκλου, στον μουσικά ιστορικό αυτό χώρο της Θεσσαλονίκης. πλέον οι εκδηλώσεις του Principal μεταφέρονται στην αποθήκη του μύλου, (όπως μας ενημερώνανε με ανακοινώσεις που ήταν τοιχοκολλημένες στον χώρο του Principal), που παρέμεινε αρκετό καιρό παροπλισμένη από ροκ εμφανίσεις.

Τελευταία στιγμή μάθαμε για την εμφάνιση support μπάντας, αφού δεν μας είχε ανακοινωθεί κάτι τις προηγούμενες μέρες.

Η μέρα λοιπόν άνοιξε φανταστικά με τους αθηναίους Meden Agan, με μια εντυπωσιακή είσοδο στη σκηνή.
Ένα συγκρότημα με γυναικεία οπερετικά φωνητικά δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη επιλογή support για αυτό το live.
Η πληθωρική γλυκύτατη τραγουδίστρια Ηλιάνα των Meden Agan, έκλεψε πραγματικά τις εντυπώσεις των θαμώνων του Principal.
  Η παρουσία των Meden Agan ζέστανε την ατμόσφαιρα. Το κοινό ζητούσε κι άλλα τραγούδια από την αθηναϊκή μπάντα αλλά ήδη είχαν ολοκληρώσει την 60λεπτη παρουσία τους και αποχαιρέτησαν το κοινό με ένα τραγούδι των Within Temptation.

    Ήρθε λοιπόν η στιγμή της εμφάνισης της Φιλανδής Tarja. Πρώτος εμφανίστηκε αριστερά της σκηνής ο Max Lilja (ex-APOCALYPTICA) στο τσέλο. Αμέσως μετά ο Christian Kretschmar στα πλήκτρα, και ο Alex Scholpp (FARMER BOYS) στην κιθάρα. Την μπάντα ολοκλήρωσαν στο κέντρο και δεξιά της σκηνής δύο από τους πιο περιζήτητους session μουσικούς οι Kevin Chown στο μπάσο, και ο τεράστιος Mike Terrana στα τύμπανα. Και αν η ροκ ιστορία της Tarja Turunen μπορεί να γραφτει σε ένα τεύχος ενός ρόκ περιοδικού, για τους δύο τελευταίους (ιδιαίτερα για τον Terrana), θα χρειαζόμασταν 10τομη εγκυκλοπαίδεια. Ενδεικτικά να αναφέρω λίγες από τις συνεργασίες του όπως MASTERPLAN, SAVAGE CIRCUS, RAGE, YNGWIE MALMSTEEN… κλπ. κλπ. Και σίγουρα με τέτοιους μουσικούς στο συγκρότημά σου είναι σίγουρο ότι θα αποτελέσεις εξαίρεση της παροιμίας, «όταν φύγει το πρόβατο από το κοπάδι το τρων οι λύκοι».

 Με επιβλητικό μαύρο φόρεμα & διαθέτοντας μία από τις καλύτερες φωνές στο χώρο του οπερετικού ροκ, αλλά και με μια καλοστημένη μπάντα επί σκηνής ερμηνεύοντας με το μοναδικό δικό της τρόπο, τραγούδια από την τελευταία της δουλειά "What Lies Beneath" και όχι μόνο. Μπορεί να μην ακούσαμε τραγούδια όπως το “the phantom of the opera”ή το “nemo” που αγαπήσαμε όταν ήταν στους Nightwish, αλλά αυτό δεν μειώνει καθόλου την ποιότητα και την ατμόσφαιρα του όλου live. Αντιθέτως μάλιστα η τελευταία της δουλειά είναι ισάξια αν όχι και καλύτερη από άλλες των Nightwish.

Κάπου στα 50 λεπτά περίπου μετά το ξεκίνημα, οι μουσικοί άλλαξαν θέσεις παίρνοντας τις γνωστές παρεήστικες θέσεις για ένα 10λεπτο ακουστικό σετ.

Το live συνεχίστηκε διατηρώντας πάντα τον ρυθμό  και τη διάθεση σε ένα πραγματικά θερμό κοινό. Θα ήταν παράλειψη βέβαια να μην αναφέρω το 10λεπτο solo drums του ογκόλιθου (και εμφανισιακά και ακουστικά) που ακούει στο όνομα Mike Terrana με συνεχόμενα drumstick spin κατά την διάρκεια όλης της συναυλίας και του σόλο.

Το encore επιφύλασσε ακόμη μια όμορφη οπτική έκπληξη. Η Tarja εμφανίστηκε στη σκηνή με ένα ολόλευκο φόρεμα σαν νεράιδα, κλείνοντας αυτή τη συναυλία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

 


Ενδεικτικά το setlist περιλάμβανε τα τραγούδια:

1.      Boy and the Ghost

2.      Lost Northern Star

3.      Falling Awake

4.      I Walk Alone

5.      Dark Star

6.      Drum Solo

7.      Little Lies (band)

8.      Little Lies

9.      Into the Sun

10.  Bless the Child

11.  Rivers of Lust / Minor Heaven / Montañas de Silencio / Sing for Me

12.  I Feel Immortal

13.  Never Enough

14.  In for a Kill

Encore:

15.  Anteroom of Death             

16.  Die Alive

17.  Until My Last Breath


  Πάντως αυτό το “ρόκ πρόβατο” (Tarja), σίγουρα δείχνει ότι άνετα μπορεί να επιβιώσει στην ρόκ ζούγκλα…. Μήπως πρέπει να αρχίσουμε να ανησυχούμε για το κοπάδι (Nightwish);….




                                                                   Ηλίας Μεταλλινός

Παρασκευή 20 Απριλίου 2012

KWOON- MOGWAI ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 20/01 2012 BLOCK33


                                  KWOON- MOGWAI       ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
                                                                     ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  20/01 2012   BLOCK33
  
 Πρώτη δημοσίευση στο site του rockarolla.eu στις http://www.rockarolla.eu/reports/live-reports/776-mogwai-live


 Δύο ατμοσφαιρικά συγκροτήματα στο BLOCK33 είναι πάντα μία διπλή πρόκληση για ένα πολλά υποσχόμενο συναυλιακό βράδυ.
    Από τις 20.30 άνοιξαν οι πόρτες και η προσέλευση του κόσμου ήταν συνεχώς αυξανόμενη ενώ έως τις 10.30 που εμφανιζόταν οι MOGWAI ο χώρος ήταν γεμάτος.
  
 Στις 21.05 και για τα επόμενα 60 λεπτά οι KWOON επί σκηνής. (μια μπάντα που επιλεκτικά είχα ακούσει τραγούδια της χωρίς να έχω ασχοληθεί ποτέ ιδιαίτερα μαζί της).
    Πραγματικά εντυπωσιάζομαι. Είναι καταπληκτικοί. Λιτοί και περιεκτικοί στη μουσική τους. Μουσικά θέματα που ξεκινούν από βελούδινες μελωδίες, και καταλήγουν με βαθμιαία “μουσική επιδείνωση” σε ηλεκτρικό παροξυσμό.
     Τρείς κιθάρες που καθοδηγούν τη μουσική ρότα της μπάντας, τα τύμπανα που μετατρέπουν μελωδικές στιγμές σε εκρήξεις  συναισθημάτων και η φωνή του τραγουδιστή σχεδόν ψιθυριστή να επιπλέει στο μουσικό αυτό ηχόχρωμα.
     Ένα συγκρότημα πολλά υποσχόμενο, με έναν ιδιαίτερο δικό του ήχο που άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Πιστεύω ότι έχει να δώσει πολλά στη συνέχεια της μουσικής και δισκογραφικής τους πορείας.
     Μέχρι εδώ όλα τέλεια. Έχουμε το καλύτερο ξεκίνημα για ένα συναυλιακό βράδυ. Ήδη είναι 22:10 και έχουμε περίπου 30 λεπτά κενό έως ότου ετοιμαστεί η σκηνή για τους MOGWAI.
    
  Δεν ξέρω ποιος, που, & πως έκανε την μουσική επιλογή για το κενό μεσοδιάστημα της αλλαγής των συγκροτημάτων, αλλά κυριολεκτικά μας έσπασε τα νεύρα. Συνονθύλευμα ακατέργαστων ήχων, ηλεκτρονικών κούφιων κρουστών, με παρεμβάσεις από μεταλλικά ξυσίματα, & ακαταλαβίστικους ήχους που θύμιζαν πιο πολύ αποκωδικοποίηση συνομιλίας με εξωγήινους παρά με μουσική. Τα νεύρα μας  τσίτα. Μετά από δυο φορές που βγήκα έξω για να ψιλοσυνέλθω, ήδη πήγε  22:40. το μαρτύριο μας ευτυχώς τέλειωσε και επιτέλους οι  MOGWAI επί σκηνής.
     Όλοι  περιμέναμε να δούμε μια μπάντα που γνωρίζουμε τη μουσική τους χρόνια και νοερά ταξιδεύουμε μαζί της. Είναι πραγματικό δέλεαρ ήχου για τον κάθε ακροατή.     Και  ειδικά αν συνδυαστεί με το κατάλληλο light show, μπορεί να “ταξιδέψει” τον κάθε θαμώνα σε άλλη διάσταση.
    
 Παρόλα  αυτά η συναυλία βρισκόταν σε εξέλιξη αλλά χωρίς κάτι το ιδιαίτερο όσον αφορά το light show. Στατική μπάντα επί σκηνής έναν μπασίστα που έδινε την εντύπωση ότι έκανε αγγαρεία, και με 2 κινούμενοι προβολείς που φώτιζαν σταδιακά το κοινό, ήταν το όλο περιτύλιγμα του οπτικού σόου του πακέτου των MOGWAI.
    
 Μια καθαρά instrumental μπάντα  με ατμοσφαιρικό ήχο, θεωρώ ότι από τα must για την προώθηση της δουλειάς της  (τουλάχιστον στις ζωντανές εμφανίσεις της) είναι τα  light shows και οι  optical illusions.
     
 Στο σημείο αυτό λοιπόν  οι MOGWAI ήταν στο χειρότερο επίπεδο. Παρ` όλα αυτά έχοντας την καλή  διάθεση που μου είχαν δημιουργήσει οι KWOON έκλεινα τα μάτια και ταξίδευα με την υπέροχη μουσική των σκοτσέζων.
     
Δεν ξέρω αν έφταιγε ο χώρος ,η διάθεση του γκρουπ η τσιγκουνιά των σκοτσέζων. Ούτε και θα το ψάξω παραπάνω. Απλά υπήρξε μια ζυγαριά που στο ζενίθ της πλάστιγγας ήταν η μουσική των MOGWAI, και στο ναδίρ το οπτικό μέρος.
      Κάπως έτσι φτάσαμε και στο encore το oποίο μας έκρυβε ακόμα ένα μειονέκτημα κατά  τη γνώμη μου. Οι MOGWAI εγκαταλείποντας τη σκηνή και μέχρι την επανεμφάνιση τους για το encore άφησαν ανοιχτούς τους ενισχυτές για 5 περίπου λεπτά σε πλήρη παραμόρφωση, τρυπώντας μας και τα μυαλά και τα αυτιά. Και δεν θεωρώ βεβαία την συγκεκριμένη ηχορύπανση ούτε τέχνη ούτε φαντασία ούτε μουσική ή όπως αλλιώς θα θέλατε να το πείτε.
      
Χωρίς κάτι άλλο ιδιαίτερο κύλισε και το encore  φτάνοντας στο τέλος της συναυλίας.
      Δεν μπορώ να πω ότι έμεινα ευχαριστημένος από την εμφάνιση των MOGWAI.
     Περίμενα πολύ περισσότερα από μια μπάντα μεγάλων μουσικών δυνατοτήτων, και σίγουρα θα πρέπει να δώσουν μεγάλη σημασία στο πακέτο παρουσίασης των εμφανίσεων τους. Και αυτό,  γιατί  το συγκεκριμένο τουλάχιστον live, αδίκησε κατά πολύ  την καταπληκτική μουσική τους.



                                                       
                                                                   

  Ηλίας Μεταλλινός