Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2013

GREAT EASTERN – Abris (EP) 2013 - (Δισκοκριτική)


                                                              GREAT EASTERN – Abris (EP) 2013

 
 
  Είναι πολύ σημαντικό ένα συγκρότημα να δημιουργεί το δικό του μουσικό ύφος και να διαφοροποιείται από τις άλλες μπάντες, βάζοντας έτσι την δική του μουσική σφραγίδα. Αυτό πιστεύω πως οι Great Eastern το έχουν καταφέρει σε μεγάλο βαθμός σ` αυτό το πρώτο τους ΕΡ.

 Το  αποτέλεσμα αυτής της μίνι δουλειάς τους με εξέπληξε ευχάριστα. Πλουραλισμός ήχων και στα τέσσερα τραγούδια του ΕΡ, με την μπάντα να βρίσκεται σε μεγάλα συνθετικά κέφια, διανύοντας σημαντικές αποστάσεις progressive  διαδρομών. Η  συστηματική δουλειά τους έχει οδηγήσει αρκετά σκαλοπάτια πάνω, σε σχέση με τις πρώτες  ηχογραφήσεις τους.

 Όσο για την παραγωγή του ΕΡ, είναι άψογη. Όλα τα τραγούδια παρουσιάζονται με κρυστάλλινη διαύγεια, ώστε και το πιο απαίδευτο μουσικά αυτί να μπορεί να καταλάβει και να ξεχωρίσει την δημιουργικότητα του κάθε μουσικού.

 Ενδιαφέρον επίσης και το εξώφυλλο το οποίο μπορεί κατά ένα μεγάλο μέρος μπορεί να σε προετοιμάσει για το τι πρόκειται να ακούσεις, αλλά και να μεταφραστεί με πολλούς τρόπους, ανάλογα με τη διάθεση, ή  την καλλιτεχνική αίσθηση του κάθε ακροατή.

 Όμως η μελαγχολική χροιά των φωνητικών που κυριαρχεί σε όλα τα τραγούδια, (που είναι βέβαια από τα χαρακτηριστικά διαφοροποίησης των Great Eastern από άλλα συγκροτήματα), πιστεύω πως δίνεται σε μεγαλύτερη ποσότητα από το ζητούμενο. Η μελαγχολική διάθεση  που καλύπτει όλα τα τραγούδια ανεξαρτήτου τέμπο, οδηγεί τον ακροατή στο τέλος της ακρόασης του ΕΡ να έχει την αίσθηση ότι έχει μπροστά του τέσσερα μουσικά πακέτα με διαφορετικό περιεχόμενο, αλλά με το ίδιο περιτύλιγμα.

 Είναι κατά που το συγκρότημα θα πρέπει να προσέξει στην μετέπειτα πορεία του και να αποφύγει κάτι που συμβαίνει σε πολλές μπάντες. Το ότι δηλαδή  ο ακροατής ακούγοντας το όνομα του συγκροτήματος να ξέρει τι θα ακούσει, πριν το ακούσει, χάνοντας τη μαγεία της νέας δημιουργίας και το ενδιαφέρον για εξερεύνηση των νέων ιδεών της μπάντας.

  Αναμένω βέβαια ότι μετά από το πρώτο σημαντικό βήμα που ήδη έγινε, η παρουσίαση του πρώτου ολοκληρωμένου άλμπουμ θα είναι ακόμα αρκετά σκαλοπάτια παραπάνω.

                                                                                    8\10

 

                                                                                                          Ηλίας Μεταλλινός                     

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

YUKA & CHRONOSHIP - Dino rocket oxygen (2103 Japan) - (Δισκοκριτική)


               Yuka & Chronoship - Dino rocket oxygen (2103 Japan)  

Πρώτη δημοσίευση στο site JUST IN CASE PROG RADIO : http://justincaseradio.com/prog-topics/prog-reviews/179-yuka-chronoship-dino-rocket-oxygen-2013-japan στο οποίο αναρτήθηκε και μεταφρασμένο.

 Μετά το ντεμπούτο άλμπουμ των Yuka & Chronoship, “Water reincarnation” και τα υπέροχα υγρά τοπία στα οποία καταδυθήκαμε γνωρίζοντας απίθανους μπλε μουσικούς κόσμους, αναδυόμενοι συναντάμε μια ακόμα υπέροχη μουσική πρόκληση. Μια πρόκληση που επιγραμματικά έχει να κάνει με αυγά δεινοσαύρων, με κανόνες της γης και ουράνια φαινόμενα. Ξεφλουδίζοντας λοιπόν το τσόφλι από το 2ο μουσικό αυγό των Yuka & Chronoship, ανακαλύπτουμε μια καλλιτεχνική πολύχρωμη ζωγραφική δημιουργία που τα χρώματα και οι σκιές τονίζουν αυτό που ο δημιουργός θέλει να δώσει.

 Ακούγοντας όλη τη δουλειά, πραγματικά το χρονοπλοίο του Yuka Funagoshi σε παρασύρει σε μια μουσική κρουαζιέρα που τα ηχητικά λιμάνια που προσπερνάς σου θυμίζουν Camel, Ozric tentacles μέχρι και Dream Theater.Μέσα στο όλο σύνολο του ηχητικού τοπίου ο καπετάνιος Yuka, έχει φροντίσει να δώσει το δικό του χρώμα. Τα φωνητικά στο άλμπουμ σου φέρνουν στο μυαλό τα γνωστά καρτούν manga των γιαπωνέζων και ίσως να είναι ένα στοιχείο που άλλοι θα το θεωρήσουν σαν γιαπωνέζικη σφραγίδα του Yuka Funagoshi και άλλοι ένα στοιχείο που ξενίζει σε σχέση με το σύνολο. Θα λάβω θέση με τη πρώτη μερίδα ακροατών,  χωράς να είμαι απόλυτος. Κάθε τραγούδι σου παρουσιάζει και μία διαφορετική εικόνα. Σε άλλα πάλι τραγούδια όπως το Blue Astronaut Helicopter οι ηλεκτρονικές φωνές με την ιαπωνική προφορά μου θύμισαν τραγούδια όπως το “Space Lab” των Kraftwerk.

 Όσον αφορά το εξώφυλλο του “Dino Rocket Oxygen”, δεν ξέρω αν η αγάπη των Yuka & Chronoship είναι τόσο μεγάλη για το συγκρότημα των Yes που να γίνεται ακριβής αντιγραφή λογότυπου και εξώφυλλου, πάντως σημαντικές ομοιότητες δεν παρατήρησα στα τραγούδια, πράγμα που με κάνει να συμπεραίνω αν μη τι άλλο έλλειψη φαντασίας του δημιουργού του εξώφυλλου. 

Αν με λίγα λόγια θα θέλαμε να χαρακτηρίσουμε την δεύτερη αυτή δουλειά των Yuka & Chronoship θα λέγαμε ότι είναι μια δουλειά άψογα προσαρμοσμένη στην progressive rock μουσική του σήμερα. Ένας εκμοντερνισμένος ήχος των `70ς, με έντονα fusion στοιχεία, και με πινελιές καρτούν manga φωνητικών. Ένα απόλυτα ισορροπημένο άλμπουμ, χωρίς πολλές φλυαρίες χωρίς περιττά φτιασίδια, με εισαγωγή, σόλο ,και ανάπτυξη θεμάτων, ακριβώς τοποθετημένα έτσι ώστε το μουσικό ψηφιδωτό κάθε τραγουδιού να παρουσιάζεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Δεν ξέρω αν το χρονοπλοίο του Yuka μπορεί να σας ταξιδέψει τόσο πίσω στο χρόνο ώστε να δείτε αν ο δεινόσαυρος έκανε το αυγό ή το αυγό τον δεινόσαυρο, αλλά είμαι σίγουρος πως αυτό το εκμοντερνισμένο ροκ ταξίδι σίγουρα θα το απολαύσετε.

                                                                                   9/10


                                                                                                         Ηλίας Μεταλλινός

Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2013

PB II - 1000 WISHES (2013 Netherlands) - (Δισκοκριτική)


                  PBII - 1000 WISHES (2013 Netherlands)
 Πρώτη δημοσίευση στο site JUST IN CASE PROG RADIO: http://justincaseradio.com/prog-topics/prog-reviews/173-pbii-1000-wishes-2013-netherlands
στο οποίο αναρτήθηκε και μεταφρασμένο.

 Ακούγοντας  την εισαγωγή της δουλειάς  των PB II 1. Eric's story part 1 ένα είναι σίγουρο. Το ότι  θα ακούσεις αυτή τη δουλειά μέχρι το τέλος. Θέλει πραγματικά πολύ δουλειά, τέχνη και ευαισθησία να δημιουργήσεις ένα τέτοιο άλμπουμ, προσεγγίζοντας ένα τέτοιο θέμα, (την ηρωική προσπάθεια του εννιάχρονου Eric να ξεπεράσει τον καρκίνο). Τους φόβους την αγωνία του αλλά και τις ηρωικές μάχες κόντρα στις σκοτεινές δυνάμεις της ασθένειας με βοηθό πάντα στο μυαλό του μικρού Eric τον ιππότη Lorian από τις ιστορίες του παππού του.

Και όσο η όσο τα τραγούδια διαδέχονται το ένα το άλλο, τόσο το αυτί του ακροατή γαντζώνεται στους στίχους και παρασύρεται με την υπέροχη μουσική ανάπτυξη που προβάλει το συγκρότημα.

Η μίξη των διαφορετικών μουσικών στυλ που παρουσιάζονται με την προσθήκη σε ορισμένα σημεία των οπερετικών φωνητικών της Nathalie Mees, αλλά και τα συμφωνικά ορχηστρικά μέρη, σε κάνουν αναπόσπαστο μέρος αυτού του παραμυθιού. Ακολουθώντας του ήχους και τους στίχους, νιώθεις και συ συνοδοιπόρος του μικρού ήρωα της ιστορίας των PBII.
 

 Σε κάνει να ταξιδεύεις και συ σε χώρες δράκων μάγων και ιπποτών. Και όλα αυτά μόνο με τη μουσική. Το συγκρότημα είναι από κάθε άποψη είναι άψογο. Ο ήχος θυμίζει  πολλές φορές τους Yes , αλλά και αρκετές μπάντες της progressive rock μουσικής τhς δεκαετίας του `70. Μάλιστα στο τραγούδι Evil Wees  έχουμε και τη συμμετοχή του τεράστιου Steve Hackett. των Genesis, με ένα εξαιρετικό σόλο.
 
Το άλμπουμ 1000 Wishes είναι concept. Είναι όλο μια ιστορία. Και σπάνια (σχεδόν ποτέ),concept άλμπουμ δεν είναι καλό. Και αυτό γιατί θέλει πραγματικά πολύ δουλειά, καλή γνώση του τι θέλεις να κάνεις, και σίγουρα μεγάλη εμπειρία για το δέσιμο της όλης αυτής ιστορίας, ώστε να το αποδώσεις στην εντέλεια με την κάθε του λεπτομέρεια. Όλο αυτό το πακέτο λοιπόν υπάρχει στο μέγιστο στους  PB II. Το 1000 Wishes είναι πραγματικά όπως μας λέει και την εισαγωγή, μια ιστορία αγώνα, κουράγιου και φιλίας και στον ακροατή λειτούργει σαν μια μηχανή μουσικών αισθήσεων, συναισθημάτων και παραμυθένιων παραστάσεων.
 
Οι PBII, αν και μόλις δεύτερή τους δουλειά, έχουν δημιουργήσει μια πανέμορφη μοντέρνα ροκ όπερα.
 
Η όλη ιδέα του 1000 Wishes ήταν να συγκεντρωθούν χρήματα και να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος για την Κίκα, η οποία αποτελεί συντομογραφία του Kinderen Kankervrij (καταπολέμηση του παιδικού καρκίνου).
Θεωρώ ότι είναι από τις καλύτερες δημιουργίες του 2013 και κάθε φορά που το ακούω ανακαλύπτω καινούρια μικρά μουσικά και γεμάτα φαντασία αψεγάδιαστα μονοπάτια.

 
Αλλά για αυτό που χαίρομαι περισσότερο είναι ότι όσο υπάρχουν συγκροτήματα όπως οι  PBII,η ελπίδα για καλή μουσική δεν σβήνει. Και εμείς οι μικροί και ταλαίπωροι ακροατές που καθημερινά πολιορκούμαστε από ανούσιες και ατάλαντες προωθημένες προσωπικότητες, που μας προκαλούν κάψιμο εγκεφαλικών κύτταρων, θα ανακαλύπτουμε λαμπερά μουσικά διαμάντια σαν αυτό, που θα κρατούν την προοδευτική ρόκ στον θρόνο που της αξίζει.
                                                 

                                                  10/10

                                                               

                                                                        Ηλίας Μεταλλινός