Τετάρτη 18 Απριλίου 2012

SAMSARA BLUES EXPERIMENT LIVE
                                                            15/1/2012 EIGHTBALL

         Πρώτη δημοσίευση στο site του rockarolla στις 18/1/2012  http://www.rockarolla.eu/reports/live-reports/772-samsara-blues-experiment-live-eightball-1512012                                         

…11.30  η στιγμή που οι γερμανοί SAMSARA BLUES EXPERIMENT ανεβαίνουν στη σκηνή του Eightball 

Οι 3 πρώτες ελληνικές μπάντες που προηγήθηκαν, οι Welcome Home,με κλασικό ροκ, οι  High Noon & οιHogg με stoner rock κυρίως, προετοίμασαν κατάλληλα το κοινό  για το επερχόμενο μουσικό συμβάν.

Τώρα ...πώς μπορείς να περιγράψεις τώρα μια συναυλία των SAMSARA BLUES EXPERIMENT?…ας προσπαθήσουμε να το δούμε από μια άλλη πλευρά….

Οι πρώτες βαρύγδουπες νότες της κιθάρας  ηχούν,… το μουσικό αστρόπλοιο τους ξεκινά …και μας μεταφέρει κάπου στα κακόφημα στενοσόκακα στα τέλη της δεκαετίας το1800 στην Αγγλία ή σε κάποιο ανασφαλή μονοπάτι ενός ομιχλώδης  δάσους; … Όπως και να έχει, η μουσική των S.B.E. μπορεί να εξιτάρει την φαντασία σου και να σε μεταφέρει όπου οι πτυχές του μυαλού σου αναζητούν διεξόδους δράσης.

Με αργούς  και σταθερούς μουσικούς βηματισμούς καθοδηγούν την διαδρομή της φαντασίας μας.. Ένα μουσικό πέπλο μυστηρίου καλύπτει το χώρο… και ενώ όλα κινούνται σφαιρικά , ο drummer αλλάζει ρυθμό..το τέμπο γίνεται ολοένα γρηγορότερο. Η αδρεναλίνη ανεβαίνει… είσαι έτοιμος για μάχη σε αυτό το μουσικό σου μονοπάτι.

Μου θυμίζει video game τρόμου που η αλλαγή ήχου και ρυθμού σε προετοιμάζει για κάποια δυνατή σύγκρουση ή για κάποια αναπάντεχη εισβολή διατηρώντας τα αντανακλαστικά σου σε πλήρη ετοιμότητα.

Καταιγιστικές μουσικές εξάρσεις και πανδαιμόνιο… ο τραγουδιστής κάτι θέλει να πει. Το μικρόφωνο δεν ακούγεται καλα. Αν και δεν χρειάζεται να καταλάβουμε τους στίχους.. η μουσική τα λέει όλα. Έρχεται στο μυαλό μου το “careful with that axe Eugene” των ανυπέρβλητων Pink Floyd. Και όχι μόνο..  Δαιμονισμένα solos ακολουθούν όλη αυτή τη διαδρομή, και μετά από κάθε μάχη επιστρέφουν πάλι στους post κιθαριστικούς σταθερούς βηματισμούς. Διανύοντας ολοένα το μουσικό αυτό space trip ένα πάζλ ξεδιπλώνεται μπροστά σου παρουσιάζοντάς σου πολύχρωμες εικόνες αισθήσεων διατηρώντας όμως πάντα το γκρίζο πέπλο του ύφους της μπάντας..

    Μετά από πορεία μιάμισης ώρας, ξεκουραζόμαστε για λίγο και συνεχίζουμε προς το τέλος της διαδρομής  μας με το εικοσάλεπτο encore, για να καταλήξουμε στον προορισμό μας που είναι το “Center of the Sun “.

Από τους δυναμικότερους συναυλιακούς επιλόγους  που έχω παρακολουθήσει.

Ήταν πραγματικά ένα άψογο ταξίδι ήχων και φαντασίας από μια μπάντα που με εξέπληξε ευχάριστα και  που με έκανε να θυμηθώ τα πρώτα συναυλιακά ταξίδια  των  porcupine tree,(χωρίς βέβαια να τους συγκρίνω μουσικά).

Σίγουρα είναι από τα συγκροτήματα που θα επεδίωκα να ξαναδώ στην επόμενή  επίσκεψή τους στην πόλη μας…

Θα ήθελα επίσης να αναφέρω την έξυπνη κίνηση της μπάντας να προωθήσουν την δουλειά τους πουλώντας στο τέλος της συναυλίας, βινύλιο, του  Revelation & Mystery, το οποίο σίγουρα δεν έχει μόνο συλλεκτική αξία για όλους τους βιβλιοσυλλέκτες, αλλά και συναισθηματική για όσους παρευρέθηκαν σε αυτό το πραγματικά, μεγάλο “χάσιμο”..






                                                                   Ηλίας Μεταλλινός
                                                                

Τρίτη 17 Απριλίου 2012

VINNIE MOORE 28/11 2011 THESSALONIKI MYLOS CLUB


    VINNIE MOORE   28/11 2011 THESSALONIKI MYLOS CLUB

        Πρώτη δημοσίευση στο site rockarolla.eu στις   2/12/2011  http://www.rockarolla.eu/reports/live-reports/732-vinnie-moore-2811-2011-mylos                                                                

Για 3η φορά υποδεχθήκαμε ένα από τα “δυνατότερα” ονόματα στο χώρο του κιθαριστικού ροκ τον Vinnie Moore. Ο χώρος του club αριθμούσε περί τους 150-180 θεατές.

Τη συναυλία άνοιξε ο Άνθιμος Μάντι (που πρόσφατα κυκλοφόρησε το 2ο προσωπικό του instrumental άλμπουμ). Ένα από τα ανερχόμενα κιθαριστικά ταλέντα της Θεσσαλονίκης, που πριν από λίγο καιρό είχε ανοίξει και τη συναυλία του Paul Gilbert.

Πλαισιωμένος με δύο από τους καλύτερους μουσικούς της Θεσσαλονίκης, τον Κώστα Δομενικιώτη στο μπάσο και τον Αντρέα Παραμπονιάρη στα πλήκτρα, έπαιξε συνθέσεις δικές του από τις δυο δουλειές του άψογες σε σύνθεση και εκτέλεση. (Σημ. για τους φίλους των guitars heroes τα δύο προσωπικά του  άλμπουμ αποτελούν ένα must απόκτημα). Τα πρώτα αυτά 45 λεπτά του Άνθιμου ήταν η ιδανικότερη εισαγωγή, για το κυρίως θέμα που ερχόταν σε λίγο…

Για τον Vinnie Moore τα περισσότερα πράγματα όσον αφορά την ιστορία του στον ρόκ χώρο είναι γνωστά. Έναν από τους guitars heroes της φουρνιάς το `80 που ξεπετάχτηκε  μαζί με πολλούς άλλους γνωστούς κιθαρίστες, όπως Marty Friedman, Jason Becker, Tony Macalpine, Joe Tafolla, κλπ. Ήδη μέλος των UFO και συνεργασίες με μεγάλα ονόματα συμπεριλαμβανομένου και του τεράστιου Alice Cooper. Συν τοις άλλοις έχει δημιουργήσει την δική του μπάντα, αποτελούμενη από πιτσιρικάδες ταλαντούχους μουσικούς, (κάτι αντίστοιχο έχει κάνει και ο Marty Friedman), και περιοδεύει σε όλη την Ευρώπη. Έτσι για να γεμίζει τα κενά της περιοδείας των UFO, και των ηχογραφήσεων.

Λιτός και απλός επί σκηνής, ξεδίπλωσε το τεράστιο ταλέντο του για μιάμιση ώρα στο club του μύλου, παίζοντας μουσικά θέματα από τις πρώτες του ηχογραφήσεις “time odyssey” και “mind`s eye”, μέχρι την τελευταία του  “to the core”.

Εκτός όμως αυτών έπαιξε γνωστά τραγούδια όπως τα Spanish Castle Magic( Jimi Hendrix), While My Guitar Gently Weeps (George Harrison), Rock me Baby (Robin Trower), και μια εκπληκτική διασκευή του Foxy Lady. Επίσης εντύπωση έκανε το solo του πιτσιρικά drummer.

Κατά τη διάρκεια της συναυλίας υπήρξαν ορισμένα τεχνικά προβλήματα από αυτά που συνήθως παρουσιάζονται στα live, αλλά φυσικά δεν ήταν λόγος να πτοήσουν ένα κιθαρίστα της κλάσης του Vinnie Moore. Αντίθετα μάλιστα του έδωσαν πάτημα για κιθαριστική “φλυαρία”, γεμίζοντας τον χρόνο (που χρειαζόταν ο τεχνικός του club για την αποκατάσταση του προβλήματος), κυρίως με blues ρυθμούς.

Αυτό που ίσως μας έλειψε σε σύγκριση με την προηγούμενη εμφάνισή του στην πόλη μας, ήταν το τζαμάρισμα με τον Gus G, αλλά αυτό δεν μπορεί βέβαια να γίνεται κάθε φορά, ούτε μειώνει σε τίποτα ακόμα μια πολύ καλή εμφάνιση ενός εξαίρετου μουσικού.



                                                                     Ηλίας Μεταλλινός






                                                                                                                          

Δευτέρα 16 Απριλίου 2012

Marty Friedman.Thessaloniki 26\5 \2011 Eight ball.


Marty Friedman  26\5 \2011

                                       Thessaloniki . Eight ball 

Πρώτη δημοσιευση στο site του rockarolla στις 30/5/2011http://www.rockarolla.eu/reports/live-reports/584-marty-friedman-thessaloniki-eight-ball


10:05 μμ.  Ένας περίεργος  γιαπωνέζος ανεβαίνει στη σκηνή. Ξανθός , βαμμένα μάτια , κρατάει  δύο μπαγκέτες  και ξεσηκώνει τον κόσμο. Ακολουθεί  ένας δεύτερος με μια κιθάρα και ένας τρίτος με ένα μπάσο. Η μπάντα του Marty Friedman από τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου είναι ήδη επί σκηνής. Κυρίες και κύριοι υποδεχτείτε τον Marty Friedman. Με αργό βηματισμό και επιβλητική υπόκρουση, ανεβαίνει τα τέσσερα σκαλοπάτια της σκηνής του Eight ball. Είναι η στιγμή που ξεκινάει ο χαμός…

Είναι από τις συναυλίες που αναζητάς λέξεις  για να περιγράψεις καλύτερα αυτό που βλέπεις και ακούς… μια μουσική πανδαισία. Δύναμη, ένταση, συναίσθημα, σόου; …
Όλα αυτά μαζί ,και πολλά περισσότερα…
Ένας πραγματικός θρύλος της κιθάρας επί σκηνής. Ο κιθαρίστας που  έχει γράψει ιστορία με τα συγκροτήματα των Hawaii ,των Cacophony και  των  Megadeath, και που έχει  συνεργαστεί σε δουλειές πάμπολλων μουσικών, μπροστά στο κοινό της Θεσσαλονίκης.

  Το set list περιλαμβάνει σχεδόν αποκλειστικά τραγούδια από τις προσωπικές του δουλειές.

Τα λόγια θα είναι  λίγα θα μιλήσει περισσότερο η μουσική …μας λέει.. και έτσι γίνεται.
Το μοναδικό τραγούδι με φωνητικά είναι αυτό με τον τίτλο letter, και το ερμηνεύει ο μπασίστας  Ryota Yoshinari.

  Ο Marty Friedman χρόνια μόνιμος κάτοικος Ιαπωνίας, αναφέρετε στο σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν αυτόν τον καιρό με το τσουνάμι οι ιάπωνες και τους αφιερώνει τραγούδι, με τις επευφημίες του κόσμου.
 (Αν ήταν μόνιμος κάτοικος  Ελλάδος με το πρόβλημα που έχουμε εμείς θα μας είχε αφιερώσει δισκογραφία….)

Ενδεικτικά το set list, περιλάμβανε τα τραγούδια:

1.Street Demon  
2.It's the Unreal Thing
3.Amagigoe
4.Ballad of the Barbie Bandits
5.Tsume Tsume Tsume
6.Elixir
7.Stigmata Addiction
8.Gimme a Dose
9.Cheer Girl Rampage
10.Asche Zu Asche / My Oh My (Mutation Medley)
11.Tornado of Souls
12.Coloreas Mi Vida
13.Letter
14.Angel
15.Kaeritakunattayo
16.Dragon Mistress
17.To Bid You Farewell
18.Thunder March

Encore :
19.Paranoid
(Συγνώμη αν τυχόν είναι κάποιο  λανθασμένο στον τίτλο).

Η γιαπωνέζικη μπάντα του, πραγματικά μας εξέπληξε. Ο καθένας είχε τον χρόνο του να δείξει την τέχνη του. Ο μπασίστας  Ryota Yoshinari αποδείχτηκε και καλός τραγουδιστής , ενώ ο κιθαρίστας Takayoshi Ohmura, πραγματική “ σφαίρα”, σίγουρα στο μέλλον θα είναι ένας στόχος πολλών metal  συγκροτημάτων. Όσο για τον drummer  tsho kee  ή κάπως έτσι (δεν ακούστηκε καλά το όνομα),  ήταν πραγματικά από άλλον πλανήτη, όπως μας είπε και ο ίδιος ο Friedman.” Κοπανούσε” ασταμάτητα για δύο ώρες, και πραγματικά έκλεψε την παράσταση.
(σημ. Όλα τα μέλη της μπάντας συμπεριλαμβανομένου και του Friedman, δεν έκαναν  έναν Πάγκαλο ή ένα Βενιζέλο.)

Από τις καλύτερες στιγμές της συναυλίας λίγο πρίν το Encore, παρουσιάζει  επί σκηνής τον δικό μας”Gus G. Οι θεατές της Θεσσαλονίκης είχαν την τύχη λοιπόν να παρακολουθήσουν τρείς κιθάρες επί σκηνής να σολάρουν ασταμάτητα. Η έκφραση  τα σπάνε, είναι πολύ φτωχή για να περιγράψει τον κιθαριστικό  χαμό που ακολούθησε…

Και έφτασε ο επίλογος…  Άλλη μια ευχάριστη έκπληξη μας περίμενε. Στο 2ο Encore, το Paranoid σε μια .. έκδοση με την κιθάρα του Friedman να αντικαθιστά τα φωνητικά του Ozzy, και πάλι τον Gus G. στην τρίτη κιθάρα.

Τέλειωσε κιόλας, … σκέφτομαι… αλλά κοιτώντας την ώρα διαπιστώνω  ότι κοντεύει 12..

Ήταν ένα εκπληκτικό βράδυ και μια συναυλία, που σίγουρα θα επιδίωκε ο καθένας να ξαναδεί στην πρώτη ευκαιρία που θα του δοθεί..

                                                                     ΗλίαςΜεταλλινός